Special Thanks

İnternet ile, bilgisayarıda ilk kez kullandığım Tuzla Teknik Lisesinde tanıştım. O zamanlar birçok yerde olmayan internet cafe okulumuz içinde açılmıştı ve bu büyük bir gelişmeydi bizim için. Cafenin ilk açıldığı gün cebimizdeki paraları birleştirip benim internete girmemi sağlayan Yüksel GÜNAY ve Yıldırım AVSEREN’e… (1999)

İnternetle tanıştıktan sonra kendime özel web sitesi yapmazsam ayıp olur diye düşündüm ve o yıllarda ilk amatör sitelerimi yaptım, kimi sınıf adına resimlerimizin olduğu, kimi de kendimi tanıttığım sitelerdi bunlar, bu sitelere hem alan, hemde isim veren www.8m.com sitesine… (2000)

Proje Atöylesi dersi kapsamında, laboratuvardaki bilgisayarımıza internet bağlantısının verilmesini sağlayıp, o yılların en popüler arkadaşlık-chat programı olan mIrc ile tanışmamıza dolaylı yoldan olanak sağlayan (proje araştırmalarından kalan boş vakitlerde elbette) Suat ÖZSARAÇ ve Salih Zeki TAŞÇI’ya… (2001)

Proje Atölyesi dersinde bir yandan proje çalışmalarını yaptığımız, bir yandan da, “Nedir bu Flash 4.0?” dediğimiz ve üzerinde çalıştığımız bilgisayarları kullanmamıza izin veren sınıf arkadaşlarıma…(2002)

Lisenin bitmesi ve ÖSS hazırlıklarının başlaması ile birden büyük bir zaman boşluğunda kalmıştım, günde 10 saat ders yapanlar için bu boşluğun oluşması kaçınılmazdır, o dönemde iş hayatına büyük bir adım atan ve benimde Web Programlamanın mantığını öğrenmemi sağlayan, ilk PHP tabanlı SQL Veritabanı kullanan sitemi yaptığım (www.turkrally.com), RSN ITC’de birlikte çalıştığım, ayrıca aile dostumuz, akrabamız kadar yakın gördüğümüz Orhan DOĞAN’a…(2002)

ÖSS sınavına birkaç ay kala Lacivert Bilgisayar şirketinde çalışan lise arkadaşım Muhammed YAZICI aracılığı ile tanıştığım, kendi web sitelerini yapmamı isteyen ve sitede kullanmak için istediğim bilgi, resim, grafik vb. materyaller için “Sen bizim ne iş yaptığımızı biliyorsun, ona göre bunları bul ve bir site yap işte…” diyerek bana göre web tarihinde bir çağı kapatıp, yeni bir çağ açan bu söylemi ile yeni çağa ayak uydurmamı sağlayan Alper ZENGİN’e… (2003)

Üniversitenin başlaması ile ek gelir sağlama çalışmalarıda ister istemez içinizden gelmeye başlıyor, ilk kez kendi kendime hazırladığım site olan (www.denizeremlak.com) ve bu siteyi yapmamı sağlayan o zaman ki Leader Bilişim ve Bilgisayar Hizmetleri personeline…(2004)

Belki az belki çok görünebilir ama o yıllarda senede 1-2 site anca yapabiliyordum, o dönemlerde site yaptığım çevreyi yakın arkadaşlarımın müşterileri oluşturuyordu elbette, 2004′te hazırladığım emlak sitesinin altyapısını kullanarak yeni bir arayüz tasarımı ile yeni bir görünüm kazandırdığım (www.sengulemlak.com) web sitesi ile o seneyi de ufak kazançlarla kapatmamı sağlayan Bayram SARIKAYA’ya…(2005)

Öğretim Teknolojileri ve Materyal Geliştirme dersi kapsamında kullandığımız Director programını öğrenmemi sağlayan ve bu dersin sonunda hazırladığım Çanakkale Savaşı adlı Eğitim Yazılımında ve Eğitim Yazılımlarının Tasarımı, Geliştirilmesi ve Değerlendirilmesi dersi kapsamında arkadaşım Fethi ERASLAN ile hazırladığımız 4. Sınıflar için Elektrik Konusu adlı projemizde kullanmamızı sağlayan Dr. Serhat Bahadır KERT’e…(2006)

Üniversitede, İnternet Ortamında Yazarlık Dilleri kapsamında ASP.Net öğrenmemi sağlayan ve bu dersin proje ödevi olarak bir haber sitesi hazırladığım ve bugün kullandığım tüm sitelerin altyapısını ASP.Net kullanarak yapmamı sağlayan Dr. Serhat Bahadır KERT’e…(2007)

Bir senelik bir aradan sonra Alaca Elektronik adıyla yeni bir oluşumun içinde bulunan, şirketlerinin (www.alacaelektronik.com) ve müşterisinin (www.demtasgida.com.tr) web sitesini yapmamı isteyen Alaca Elektronik adına Bayram SARIKAYA’ya…(2007)

Dünyada kullanılan açık kaynak kod projelerini öğrenmemiz amacı ile Eğitimde İnternet Uygulamaları dersi kapsamında arkadaşlarım Fethi ERASLAN, Muhammed ÇALIŞKAN ve Rıdvan ORAL ile birlikte araştırdığımız, yeni bir site hazırladığımız ve sunduğumuz, sunarken kullandığımız altyapı olan CMS Made Simple ailesine, ders hocamız Dr. Serhat Bahadır KERT’e ve grup arkadaşlarım Fethi ERASLAN, Muhammed ÇALIŞKAN ve Rıdvan ORAL’a…(2007)

Üniversitenin son yılı olan ve bir anlamda tez yılı olan bu senede arkadaşım Fethi ERASLAN ile (www.explorelearning.com) yabancı bir eğitim sitesinin Türkçe’ye uyarlanmış küçük bir bölümünü tez olarak hazırladığımız ve tezde kullandığımız deney örneklerini aldığımız www.explorelearning.com sitesine…(2008)

Üniversitenin bitmesi ve KPSS sınavından iç açıcı bir puan alamamanın verdiği gaz ile Askerlik tecilimi iptal ettirip Aralık ayını beklemeye başladığım süre içinde, (www.anadoluoptik.com – www.nanmak.com – www.demirmak.com.tr) sitelerini yapmamı ve kredi kartı, MCSE kursu taksitlerini kapatmama yardımcı olan parayı kazanmamı ve askere rahat bir şekilde gitmemi sağlayan projeleri hazırladığımız Leader Bilişim ve Bilgisayar Hizmetleri adına Muhammed YAZICI’ya…(2008)

Askerlik dönüşü sivil hayata kısa zamanda alışmam için bekletilmiş olan bir proje olan (www.ikincielcnctezgahi.com) ve döner dönmez hemen başladığım bu projeyi bekleten ve sivilleşme sürecini kısaltmama yardımcı olan Leader Bilişim ve Bilgisayar Hizmetleri adına Muhammed YAZICI’ya…(2009)

Üniversite ve Askerlik sonrası iş arama süreci içinde, ilk şirket deneyimimi yaşamamı sağlayan, Özgeçmişimi Aqvila Software şirektine ulaştıran ve bana bu konuda yardımcı olan arkadaşım Aydın ÖREN’e…(2009)

İlkokulda 3 öğretmen değiştirdim ve aklımda sadece iki kişi kaldı, o zamanlar da şimdi olduğu gibi hep konuşurmuşum ama derslerimde başarılıymışım, derslerimde başarlı olmamı sağlayan öğretmenlerim Serap ÇABUKER ve Zeynep NAYMAN’a…(1994)

Ortaokul hep farklıdır çünkü artık derslerinize farklı öğretmenler gelir, hatta öğretmen terimi kalkar ve hoca demeye başlarsınız, bu dönemde birçok öğretmen gelip geçer sınıfınızdan aklımda hep güler yüzleri ve davranış biçimleri ile iz yapmış hocalarım olan ECE Öztaş, Kubilay TÜRKOĞLU, Şeyda ŞAHİN, Müşerref UZUN, Ümit YAMANTÜRK’e…(1997)

İlk ve ortaokul arkadaşlarım olan, o yıllarda hep beraber yakalamaca oynadığım, derslere girdiğim, kalemtraşları, 0.7 uçları, silgileri paylaştığım, birlikte aşı olduğum, kola kutularını ezip gol atan kaleye oynadığım, okul futbol turnuvasında 3. olduğum, beraber piyesler düzenlediğim, yıl sonunda Tarkan’ın Kıl Oldum şarkısında oynayıp eğlendiğim, Devlet Parasız Yatılı Okulları ve Anadolu Liselerine Giriş sınavına hazırlanmak için öğretmenimiz Zeynep NAYMAN ile bizim evde toplandığımız ve birlikte ders çalıştığım, o yılların moda eğlencesi olan Tetrislerimizi alıp birbirimizin evine gidip biraz ders çalıştıktan sonra tetris oynadığım, sıralarda üç kişi oturduğumuzda sığmadığımız için sürekli tartıştığım, 10 Kasımda, 23 Nisanda, 29 Ekimde, 19 Mayısta çeşitli şiir, yazı okuduğum, geriye dönüp baktığımda hep gülümseyerek hatırladığım ve yıllar sonra birkaçı ile Facebook’ta tekrar görüştüğüm isim sırasıyla hatırladığım Alp YANAR, Asuman ÇAKIR, Aydan KÖSE, Dilşen YALNIZOĞLU, Elif ALTEN, Emine NAZLI, Emre AYABAKAN, Erdem BELEŞ, Erdem YILDIZ, Erdem YILMAZ, Gamze KARATAŞ, HAlil KAVURGACI, Hasan DAĞ, Kadir, Kadriye Çobangil, Kısmet ERSÖZ, Mehmet BEŞLER, Numan Bil, Oktay TÜYSÜZ, Olgun KAYA, Reşit KÖŞKER, Reyhan HOŞAFÇI, Selami YELTEN, Songül ÖZTÜRK, Şenay CİHAN, Umut ve Zuhal ÖZAYDIN’a…(1997)

Sokakta akşama kadar maç yaptığımız, gol atan kaleye, turnuva, mahalle maçları yaptığımız, saklambaç, uzun eşşek, birdir bir, çelik çomak, misket, mendil kapmaca, gazoz kapağı, futbolcu kartı oynadığımız, kurbağa beslediğimiz Alkan AKYÜZ, Eser AKYÜZ, Kurtuluş KOÇYİĞİT, Onur TÜRE, Orhan TÜRE, Murat CUMAN…(1998)

O zamana kadar benim için sadece bir atölye olan ve içindeki insanlarla tanıştıktan sonra çok farklı bir yer olduğunu keşfettiğim Adil Mermer Atölyesinde çalışan ve o yıllarda en büyük arkadaşım olan, birlikte İstanbul’un bir çok semtine gittiğim, birlikte perdah yaptığımız, kum çektiğimiz ve benim ufak tefek yardımlarımın dokunduğu Yıldıray KARABİBER, Namık Kemal KARABİBER, Zihni KARABİBER ve Rahmetli Adil KARABİBER’e…(1999)

Lisede birlikte yemek yediğimiz, maç yaptığımız, proje yaptığımız, şarkılar türküler söylediğimiz, güzel – çirkin tüm kızlara lakap taktığımız, bizden başka kimsenin kimden bahsettiğimizi bilmediği konuşmalar yaptığımız, hocalarla arası en iyi olan, yıllar geçmesine rağmen okula gittiğimizde bizi unutmamış olan, bugün hala istediğimizde en az 8-10 kişiyi toplayabildiğimiz bir arkadaşlık ortamında yaşadığım lise arkadaşlarım isim sırasıyla Abdullah TAŞKIN, Aslan TUNA, Atakan ALTUN, Aydın ÖREN, Bayram SARIKAYA, Cem YAZICI, Çağlar AKKAYA, Esma ÇOKLUK, Fatih SAVAŞ, Gülay ÇINAR, Gülşen AKDUMAN, Hakan KÜTÜK, İrfan GÖK, Kamer ARABACI, Kenan YAVUZ, Muhammed YAZICI, Murat ADIGÜZEL, Nur KASADAR, Rıdvan ORAL, Saadet ŞENGÜL, Sedef YILMAZER, Selçuk DARTAR, Sinan ÖLMEZ, Yıldırım AVSEREN, Yüksel GÜNAY’a…(2001)

Üniversite hazırlık yılında birlikte üniversite hayatına alıştığımız, birlikte ingilizce espiriler yapmaya çalıştığımız, birlikte genellikle güldüğümüz, otobüs peşlerinden koştuğumuz, sabah 129MLK ile gittiğimiz ardından Hacıosman’ı gördüğümüzde tereddütsüz sıkışma uğruna atladığımız, akşam çıkışlarında, sıkışmadan binmek için 1 bazen 2-3 durak geri gittiğimiz, akbilin sınırsız olduğu günleri birlikte yaşadığımız, akşam eve 129K ile döndüğümüz, ilk olarak Duman konserine beraber gittiğimiz, Sarıyer’de Semra SATI ile birlikte piknik yaptığımız, C12′nin the Most Famous olmasını sağladığımız, Evrim EMEKSİZ ve Fulya MÜLDÜR ile birlikte evde toplanıp mantı – pasta yediğimiz, neredeyse her cuma geleneksel Counter Strike turnuvalarını yaptığımız, Batbold ERDENEBAT ve Rahat GYLJOW’a Türkçe öğrettiğimiz, Pazartesi sabahları her ne hikmetse hep geç kaldığımız ya da evde kahvaltı edemediğimizi ve kahvaltı ettiğimiz için dersin en az son 10 dakikasına yetiştiğimiz hatta çoğu zaman sanki basketbol oynamış gibi yorgun ve kıpkırmızı bir şekilde girdiğimz, 7 sene geçmesine rağmen hala görüşebildiğimiz, yemek sırasına girmemek için paydostan en az 15 dakika önce hergün bir kişinin önden gidip tabldotları hazırladığı ve diğerlerinin elini kolunu sallayarak en az 100 kişinin yanından geçip masaya oturduğu, bir keresinde yemek fişlerini vermeyi unuttuğumuz ve fişleri (yanlış yaptık ama oldu bir kere) başkalarına sattığımız ve o paralarla masayı kolalarla donattığımız, bir ekmek sepetinin alınıp alınamamasının bile kavga nedeni olduğunu gözlerimizle gördüğümüz, C21 lerin, More Than Beautiful’ların ve daha nicelerinin hala aklımızdan çıkmadığı, kimi göstersek ya sevdiği, ya çıktığı, ya da bir yerlerde birileriyle gördüğünü söyleyenlerinde olduğu, gelecekte istediklerimizi yapıp yapamadığımızı kontrol etmek için hazırladığımız kağıdı Özgül HAMZA’nın sakladığı ve son bilgilere göre o kağıdın kaybolduğu, Yıldız Teknik Ünv. Hazırlık senesi arkadaşlarım isim sırasıyla Batbold ERDENEBAT, Cihan EREN, Çağla TAHİROĞLU, Emin TAŞKIRAN, Gökay ÇETİN, Muhammed ÇALIŞKAN, Nuray POLAT, Özgül HAMZA, Rahat GYLJOW, Sercan KAYRAK ve Yıldıray YILDIRIM’a…(2004)

Üniversite bölüm eğitimi boyunca beraber hocaların peşinden kimi zaman sınav tarihi değiştirme, kimi zaman geçme notunu düşürme, kimi zaman da dersin olup olmayacağını öğrenmek için koştuğumuz, halı saha turnuvasında 2. olduğumuz, A1016 – A1017 den çıkmadığımız, Yard. Doç. Dr. Salih ÇELİK’in telefonumuz çaldığında biz çıkmazsak kendisinin çıkacağını hep beraber öğrendiğimiz hatta Rıdvan ORAL’ın bunu bize uygulama ile gösterdiği, birlikte bu kadar dersi alan bir grubun YTÜ’de nadir olduğu, birlikte langırt oynamaktan zevk aldığımız, jeton atma kısmının bozulduğunu farkedip saatlerce 1 jeton ile oynadığımız, Fizik hocasının çeşitli hikayelerine maruz kaldığımız, “madem geldin Dünyaya, çalışacaksın kimyaya” dediğimiz, bir dersten kalındığında bir dönem uzatılan tek bölümde beraber okuduğumuz, Bilgisayar ve Öğretim Teknolojileri Öğretmenliği bölümü arkadaşlarım isim sırasıyla Adem UYGUN, Alper SEZEN, Çiğdem UZ, Esra PEKER, Fatih ÇAPAR, Fethi ERASLAN, Gülşah BİLGİÇ, Gülşen GÜMÜŞ, İbrahim HÖRKÜÇ, Muhammed ÇALIŞKAN, Murat AKKUŞ, Mustafa MUTLU, Rıdvan ORAL, Rıfat ASLAN, Selahattin TEMURÇİN, Serpil KARACAOĞLU, Sezgin VATANSEVER, Turhan ERBAŞ, Veysel ŞAHİN, Yalçın ÇETİNKAYA, Yusuf GÖĞEN’e…(2008)

Üniversite eğitimim boyunca bana destek veren Margitta ARBATLI ve tüm LEMAN ANA OKUL YAPTIRMA DERNEĞİ Üyelerine (2008)

1 Aralık 2008 tarihinde gece 4te uyumayıp Tuzla Piyade Okuluna giden ve bana da 400 küsür numarayı alan, binlerce kişi içinde telefonunu arabada bıraktığı için kendisini zor bulduğum, birlikte sınava girdiğimiz benden önceki numaraya sahip olduğu için Asteğmen olarak İzmire giden, benim Şırnak’a gitmeme sebep olan, Şırnakta beni Tafiksten bulan, benim devrem olan fakat adam öldürdüğü için benden sonra gelen, hazırlıkta benimle 129MLK otobüsü ile yolculuğa başlayıp akşam Metro – 129ML hattı ile yolculuğu Kozyatağında bitiren, Mezun olduğum gün törene gelip benim her karemi yakalamak için uğraşlar veren, mezuniyet töreni sonrası Türkiye – Hırvatistan maçını beraber izlediğim, maç sonunda Bostancıda mahsur kaldığımız, en son Emin TAŞKIRAN’ı askere yollarken görüştüğümüz fakat her akşam msnde günün yorgunluğunu msn ifadesi kahkahalarla attığımız Sinoplu arkadaşım Yıldıray YILDIRIM’a…(2010)

Diğer bir devrem olan, Kütahya torpilliler alayında askerliğini yapan, msnin vazgeçilmezi, YTÜ hazırlıkta tanıştığım ilk kişi, fotokopi yerine oryantasyon’a katıldığında satılan ciltli ilk materyalleri aldığına pişman olan, kimsenin inanamadığı ama benim yaşadığım bir olay olan Pizza Hut’ta bana sınırsız pizza ısmarlayan, Counter Strike’ın bıçakçısı, arada sırada enteresan web siteleri bulan, interneti 5 senedir kaçak kullanan, askerde gececi olduğu için beni hep gece arayan ama ulaşamayan, arada sms atmaya vakit bulan, kendisine elektrik çarptığını burnuna gelen kavurma et kokusu ile anlayan Fenerbahçeli Cihan EREN’e…(2010)

Şırnak’ta askerliğim süresince yalnız kalmadığım, bana arkadaşlık eden, kısa dönem devrelerim Rıdvan DALKIRAN, Ali Berker KARADİŞ, Uğur AKCA ve Göksel GÜVEN’e…(2009)

Ömrümün en kısa, ömrümün en uzun günlerini yaşadığım, Maden Jandarma Karakolunda beni yalnız bırakmayan, sanki ilk günden beri yanlarındaymışım gibi bana davranan, büyük şehirde yaşamanın insanı nasıl değiştirdiğini anlamama neden olan Hamza SATI, Volkan GÜNAYDIN ve son çavuşlarımdan biri olan, karakolda tanıdığım ve bu karakolda herşey iyi olacak diye düşünmemi sağlayan, isteğimi kırmayıp yemeğimi kendisi veren, sürekli kızlardan mektup geldiği için herkesin vay bee dediği, uzun dönem askerlik yapmasının haksızlık olduğunu düşündüğüm Cengiz DİKMEN’e, yazıcılık günlerimde bana yardımcı olan Burak TAŞDELEN ve Mustafa GÜLEK’e, bana komik gelen şivesi ve hareketleriyle gerçektende çılgın şoför lakabının yakıştığı bir kişi olan Ulaştırma Er Hüseyin ÇATAR’a, ilk günler anlayışlı olan fakat teskereme sayılı günler kala üst devre olmanında verdiği gazla birden değişen, mantığın bulunmadığı sözler sarfetmeye başlayan ama özünde iyi bir insan olduğunu düşündüğüm Ali DOĞAN’a, Karakolda üs bölgelerinden sorumlu olan Jandarma Komandolar Emir ATALAY, Hüseyin DİKER, berber Ahmet ve Bülent AKÇELİK’e, karakolun birkaç terzisinden biri olan, benim çavuş rütbelerimi uykusundan uyanıp bir kutu cappy içerek diken ve araç kontrol noktasınıçok iyi idare eden, benimle birlikte Tümen’e gidecek son kişi olduğu söylenerek azarlanan, son 20 gün çavuşluk yaparak hem benim işime gelen hemde onun işine gelen saatlerde nöbet tutmak istediğimi bildiği için bana nöbet yazan Oktay BALABAN’a, trakya şivesiyle konuşan ve karakoldaki birçok kişiden farklı olan, akşamları beraber bisküvi, kola yediğimiz, hatta beraber melemen yaptığımız Yasin TEMİZCAN’a, arasıra nedensiz yere bize kızsa da çay ocağında yemeklerimizi yediğimiz, çayımızı içtiğimiz ve orayı sürekli kalabalıklaştırdığımıza kızan, gitmeden önceki Karakol Postası adayı Ahmet KAHYA’nın adamı Sait TUMA’ya, nedenini bilmediğim bir lakap olan çılgın santralci kavramını taşıdığını bildiğim, hasan şabanlar açık ile başlayan tekerleme gibi çevirim veren, maçlarda güzel oyun ortaya koyan, pis cimbomlu Selçuk AY’a, son Antep yolculuğuna beraber çıktığımız ve Antepte ayrıldığımız Öchan ERDOĞAN’a, Bolu’ya kadar beraber geldiğimiz bana abi diye hitap eden tek kişi Mustafa YILDIZ’a, benim üstdevre yazıcım olan, ilk günden sen kalırsın diğerleri gider diyen ve birçok konuda arkamda olan, iki kere dosyaları güncellediğimiz ve uzun uğraşlar verdiğimiz, karakolda komutanlara söylediklerinin %99′u yapılan, bu yüzden diğer askerlere ne derse anında yapılan, fanatik Eskişehirspor taraftarı, internete kaçak girerken beni sakinleştiren daha doğrusu ortamı hazırlayan, karakolda bana ilk devremsin diyen, daha az nöbet tutayım diye uğraşan fakat adam az olduğu için mümkün olmayan, o kısa sürede yediğimiz-içtiğimiz ayrı gitmeyen Ali Coşkun KEPENEK’e, karakolda ilk günden askı vererek yardımcı olan, son güne kadar birlikte eğlendiğimiz, genelde porselen tabakla yemek yediğimiz, Maden Kültür Sanat Etkinliklerini yaptığımız, periyodik cetvel ile şafak saydığımız, takvimleri beraber karaladığımız, patlatma işinden sorumlu, kividen fare yaptığımız, benim 3 dakikalık gazino çatısında yaptığım stand-up’ımı sıkılmadan izleyen, Ali Coşkun KEPENEK ile birlikte depoda döner yediğimiz, cips kola içtiğimiz, radyo dinlediğimiz, beraber devriyeye çıktığımız, seçim günü okulun arkasında çocuklara yeni şeyler öğrettiğimiz, Beşiktaş fanatiği, Karakol Postası,bir zamanlar Doktorlar Mc Donald’sın en hızlı elemanı Abdullah SIRTLAN’a…(2009)

www.emresahbaz.com sitesinin hosting’ine sponsor olan Leader Bilişim ve Bilgisayar Hizmetleri’ne…(2010)

Hep bizim küçük kardeşimiz olan, beraber oynadığımız, resimlerde gülerken hep beraber olduğumuz, en son düğününde beraber dans edip oynadığımız, iyi-kötü günlerimizi paylaştığımız Resul ÖZBAY’ın eşi, biricik küçük kardeşim Gamze ÖZBAY’a

Doğduğum günden beri yanımda olan birlikte büyüdüğümüz, kavga ettiğimiz, Fenerbahçe şampiyonluklarını Bağdat Caddesinde kutladığımız, dertleştiğimiz, biricik yengem Hediye ŞAHBAZ’ın eşi ve ailemizin en küçük ve en şirin bireyi olan kısacası prenses İrem ŞAHBAZ’ın babası, benim büyük kardeşim Yusuf ŞAHBAZ’a…

Bize ellerindeki imkanlar doğrultusunda bu hayatı yaşatan ve hep yanımda olan, hep seveceğim, daha birçok sevinçleri birlikte yaşayacağımız, askerdeyken seslerini duymanın bile sevindirdiği, sizinle birlikte bir anlam ifade ettiğimi düşündüğüm, dünyada sahip olduğum en anlayışlı ve fedakar insanlar olan annem Sevgi ŞAHBAZ, babam Harun ŞAHBAZ’a…

SONSUZ TEŞEKKÜRLER…